skip to main |
skip to sidebar
Chonaic mé sa traein í an maidin seo. In anneoin a aois, tá sí galanta ar fad. Is fíor "Golden Girl" í.
Díolann baill den ghrúpa Knights of Columbus milseáin gach bhliain mar tionscadal tiomsaithe airgid. Úsáidtear an t-airgead a bhaileann siad le haghaidh títhe le páistí mallintinneacha.
Nuair a athraítear na plandaí sna gairdíní poiblí, agus a ghlacann cabáistí maisiúla agus criosantamaim crua a áit, ta a fhios go maith agam go dtiocfaidh an fómhar go díreach.
Chonaic mé gluaisteáin Smart, agus é parcáilte in aice le Escape atá dhá oiread chomh mór agus eisean.
Giolcacha sa linn i ndiaidh teach m'athar. An bhfuil rud ar bith níos uaine ná sin?
Agus a bhí mé ag lorg réamhaisnéis ó Weather Underground, an suíomh aimsire is fearr liom, ar a ceathair a chlog ar maidin, nach iontas mór a bhí orm: tá sé...dorcha!
Is ceoltóir é, ach ní ceoltóir ceolmhar é. Bualaim leis gach maidin, agus ní aithním riamh an fonn atá sé ag seinnm. Ní locht é sin, tá a fhios agam, ach nílim sásta riamh chloisteáil leis. Ní thaitníonn liom a nós, a stíl, a chur chuige--agus sin an fáth nach dtugaim riamh airgead dó. Seinnm ceol mé féin, agus tá meas agam, ach ní maith liom a cheol. Amusia, b'fhéidir?